Ay yok artık!

Çantam bensiz metrobüsle mini bir yolculuk yaptı 2017 yılında..  Üniversite ikinci sınıftaydım. Kaldı ki şu an üniversite ikinci sınıftaydım diye belirtmek biraz garip geliyor. İnsanın hayatta kabullenmekte zorlandığı şeyler vardır ya hani heh ben de mezun olduğumu kabul edemiyorum. Neyseee. Üniversite ikinci sınıf benim için hayatımın en yorucu senesiydi. Bir yandan çalışıp bir yandan okuyordum çünkü. Üniversitemizde kısmi zamanlı çalışma programı vardı ve onun kapsamında çalışıyordum okula bağlı yani maksat üç beş kuruş fazladan para girsin cebimize. Malum öğrencilik zor zanaat. Öyle ki 100 lira fazladan bir şekilde elinize geçse "Oha lan ne sevap işledim acaba" diye düşünüyorsunuz. Burs malum bir yere kadar. Hele ki benim gibi iki saatlik bir yolculuk sonucu okulunuza ulaşıyorsanız bursun yarısı yola gidiyor gibi bir şey oluyor zaten. Bursa ek olarak haftada bir değil de iki kere kahve içebileceğimiz kadar bizi rahatlatan bir paraya çalışıyorduk. Sınıf arkadaşlarımın çoğuy...

Herkese selam!  Kanalıma hoş geldiniz demek çok isterdim fakat gördüğünüz üzere bu bir blog. Bu yüzden blog'uma hoş geldiniz madem. Birazcık neden yeni bir blog açtığımdan işte neler yapmak istediğimden falan filan bahsetmek isterim.  Yazabilme yeteneğimi keşfettiğimden beri yazıyorum desem yalan söylemiş olmam hiç. Yanılmıyorsam 2013 yılından beri hikayelerimi paylaştığım bir blogum vardı zaten. Hikayeden kastım tamamen kurgusal, depresif bildiğimiz edebiyat açısından hikayeler yani.  Burada ise biraz farklılık olsun diye kendi hayatımdaki bazı bazı hikayeleri anlatmak istiyorum. Okurken "ay yok artık" der misiniz bilmiyorum ama yaşarken çok eğlendiğim anılarımı, hikayelerimi birilerine anlattığımda genelde bu tepkiyle karşılaştığım oluyor.  Kendimi anlatmayı çok sevmesem de insanları güldürecek şeyleri anlatmayı hep sevmişimdir. Ay bakarsınız youtuber olurum buradan makyaj yaparken falan anlatırım bunları.  Ay hadi inş!  Hoş bulduk.